است آگاه شوند . 622 - نقش اخلاص در پذيرفته شدن اعمال 1876 امام صادق عليه السلام : خداوند - تبارك و تعالى - فرموده است : من بهترين شريك هستم ؛ هر كس در عمل خود براى من شريك بياورد ، هرگز آن را نپذيرم [ و به شريك دهم ] ، مگر عملى را كه خالص براى من باشد . 1877 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه كارى كردى ، آن را تنها براى خدا انجام ده ؛ زيرا او تنها اعمال خالص بندگانش را مىپذيرد . 623 - كمال اخلاص قرآن : « بگو : من مأمور شده‌ام كه خدا را بپرستم و براى او دين را خالص گردانم و فرمان دارم كه نخستين مسلمان باشم » . حديث : 1878 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دورى كردن از حرامها ، كمال اخلاص است . 1879 امام صادق عليه السلام : هركس مخلصانه « لا إله الّا اللَّه » بگويد به بهشت رود و اخلاصش به اين است كه « لا إله الّا اللَّه » او را از آنچه خداوند حرام كرده است باز دارد . 624 - نشانه‌هاى مخلص 1880 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا هر حقّى را حقيقتى است و بنده به حقيقت اخلاص نرسد ، مگر آن گاه كه دوست نداشته باشد در برابر كارى كه براى خدا مىكند ، تمجيد و ستايش شود . 1881 امام على عليه السلام : عبادت خالص اين است كه آدمى جز به پروردگار خويش اميد نبندد و جز از گناه خويش نترسد . 1882 امام صادق عليه السلام : عمل خالص آن است كه نخواهى كسى جز خداوند عز و جل ، تو را بر انجام آن بستايد . « 1 » 1883 معانى الأخبار : جبرئيل عليه السلام - در پاسخ به سؤال پيامبر صلى الله عليه و آله ازتفسير اخلاص - گفت : مخلِص كسى است كه از مردم هيچ نخواهد ، تا خود بدان دست يابد و هرگاه بدان دست يافت خشنود شود و هرگاه چيزى نزدش باقى ماند ، آن را در راه خدا [ به ديگران ] بخشد ؛ زيرا كسى كه از مخلوق چيزى نخواهد ، به عبوديت براى خداوند عز و جل اقرار كرده است و چون به نياز خود رسيد و خشنود گشت ، از خدا خشنود شده و خداوند تبارك و تعالى نيز از او خشنود است و هرگاه [ آنچه برايش باقى مانده ] به خاطر خداوند عز و جل ببخشد ، به مرتبهء اعتماد بر پروردگارش عز و جل رسيده است . 625 - آنچه اخلاص مىآورد 1884 امام على عليه السلام : علّت اخلاص ، يقين است . 1885 امام على عليه السلام : ثمرهء دانش ، اخلاص عمل است . 1886 امام على عليه السلام : آرزوهايت را كم كن ، اعمالت خالص مىشود . 1887 امام على عليه السلام : ريشهء اخلاص ، چشم بركندن از دست مردمان است .

--> ( 1 ) . ابو حامد غزّالى بعد از بازگو كردن سخنان بزرگان دربارهء حقيقت اخلاص مىگويد : در اين باره اقوال زياد است ، ولى با روشن شدن حقيقت ، نقل همه آنها فايده‌اى در بر ندارد . بيان كامل در اين موضوع ، همان بيان سرور جهانيان است ؛ كه وقتى از آن حضرت دربارهء اخلاص سؤال شد ، فرمود : اخلاص آن است كه بگويى : پروردگار من خداست و سپس ، همچنان كه فرمان دارى ، بر اين گفتهء خويش ، پايدار مانى ؛ يعنى هوى و هوس و نفس خود را نپرستى و جز پروردگارت را پرستش نكنى و در عبادت او همچنان كه خداوند فرمانت داده است ، پشتكار به خرج دهى . اين ، اشاره‌اى است به چشم نداشتن به چيزى جز خداوند عز و جل كه همان اخلاص حقيقى است .